Ojcze nasz

czcionka: Aa Aa Aa Aa
Ojcze nasz „A gdy się modlicie, nie bądźcie jak obłudnicy, gdyż oni lubią modlić się, stojąc w synagogach i na rogach ulic, aby pokazać się ludziom; zaprawdę powiadam wam: Otrzymali zapłatę swoją. Ale ty, gdy się modlisz, wejdź do komory swojej, a zamknąwszy drzwi za sobą, módl się do Ojca swego, który jest w ukryciu, a Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odpłaci tobie. A modląc się, nie bądźcie wielomówni jak poganie; albowiem oni mniemają, że dla swej wielomówności będą wysłuchani. Nie bądźcie do nich podobni, gdyż wie Bóg, Ojciec wasz, czego potrzebujecie, przedtem zanim go poprosicie. A wy tak się módlcie: Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię twoje, przyjdź Królestwo twoje, bądź wola twoja, jak w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj, i odpuść nam nasze winy, jak i my odpuszczamy naszym winowajcom; i nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego; albowiem twoje jest Królestwo i moc, i chwała na wieki wieków. Amen” (Mt 6:5-13 BW ).

Modlitwa Pańska - jak się ją często nazywa, czy modlitwa Ojcze nasz, odgrywa w szeroko pojętym chrześcijaństwie znaczącą rolę. Recytuje się ją przy wielu sposobnościach. Nawet w ewangelicznych zborach odmawia się ją przy Wieczerzy Pańskiej, przy chrzcie, podczas uroczystości ślubnej, na pogrzebie, na rozpoczęcie zakończenie nabożeństwa.

Są jednak i tacy chrześcijanie, którzy uważają iż słowa Pana Jezusa: "Wy, kiedy się modlicie" skierowane były wyłącznie do uczniów, którzy w owym czasie szli za Nim. Oni jeszcze nie stanęli na chrześcijańskim fundamencie - jeszcze bowiem nie było dokonane dzieło ubłagania Chrystusowego, jeszcze nie zstąpił Duch Święty a uczniowie nie nauczyli się jeszcze modlić w Imieniu Pana Jezusa.

Jak pisze Christian Briem w książce Tam Jestem pośród nich – „Możemy być pewni, że modlili się tak oni aż do ukrzyżowania Pana Jezusa Chrystusa. Nie jest to wprawdzie powiedziane, ale z pewnością tak było. Oczywiście, każdy z nich modlił się sam oddzielnie, gdyż o wspólnej modlitwie uczniów nie czytamy nic w Ewangeliach. (...) dla nas, chrześcijan, którzy zostaliśmy przeniesieni na pozycję synów Bożych, którzy posiadamy Ducha Bożego i śmiemy mówić «Abba, Ojcze», dla nas «Ojcze nasz» nie jest stosownym wyrazem naszych odczuć i myśli...”

Nie mogę się zgodzić z Christianem i jemu podobnymi, że ta modlitwa miała jedynie charakter przejściowy. W ewangeliach nie znajdujemy takiego zastrzeżenia, a to, że nie jest ona cytowana w Dziejach Apostolskich czy listach, niczego nie dowodzi – idąc takim tokiem rozumowania musielibyśmy uznać, iż wszystko co znajduje się w Ewangeliach a nie jest powtórzone gdzie indziej, dotyczy tylko bezpośrednich uczniów Pana Jezusa do czasu Jego ukrzyżowania, czy wniebowstąpienia.

Drobne różnice w zapisie tej modlitwy w Ewangeliach dowodzą, że nie była to modlitwa do wyuczenia i powtarzania słowo w słowo, ale raczej wzorzec modlitwy według Bożego zamysłu. (Porównaj z Łk 11:2-4 ).

Pierwsze trzy prośby związane są z Bogiem, a ostatnie trzy z ludźmi. Zauważmy, że w tej modlitwie roszczenia Boże mają pierwsze miejsce, a potrzeby ludzi są dopiero na drugim miejscu!

Czy nie jest to porządek, który i my winniśmy zachowywać, nie tylko w naszych modlitwach, lecz także w całym naszym życiu? Czy i w naszym życiu Boże rzeczy nie powinny mieć pierwszego miejsca? "Szukajcie najpierw Królestwa Bożego i sprawiedliwości jego" (Mt 6:33 BW ).


To jak się modlimy w wielkiej mierze objawia jak myślimy i jak żyjemy – samolubne modlitwy demaskują samolubne życie! Niechaj ten wzorzec pomoże nam właściwie się modlić i żyć!

Ojcze nasz, Który Jesteś w niebie – „bliskość z Ojcem”, do którego mamy wolny przystęp w Jego Synu – PANU Jezusie Chrystusie - a zarazem dystans między niebem i ziemią, doskonałością i chwałą Bożego domu, a skażeniem, upadłością i słabością ziemi na której żyjemy. W duchu Bóg posadził nas w Chrystusie Jezusie razem z Nim w okręgach niebiańskich (Efezjan 2:6 ), jednak w ciele nadal chodzimy po tej ziemi.

Mamy tu połączenie intymności ojca z dzieckiem, jak również podkreślenie różnicy jaka dzieli upadłe stworzenie od Niebiańskiego Ojca Światłości i Jego absolutnej doskonałości. To poucza nas o swobodnym przystępie do Boga który jest naszym kochanym Ojcem ale i o konieczności właściwej postawy szacunku i świętej bojaźni!

Uwielbienie - „święć się imię Twoje”. Jak ważne jest abyśmy my sami i inni oddawali cześć Jego Imieniu? Jak ważne jest dla nas, aby Jego imię było czczone i uświęcone? Czy to jest naczelną zasadą w naszym życiu?

Postawienie Bożego planu na pierwszym miejscu - „przyjdź Królestwo Twoje”. Dzisiaj na tej ziemi w wielu sercach rządzi szatan, książę tego świata i jakże straszliwe niesie to konsekwencje! Obyśmy z utęsknieniem modlili się o nastanie czasu, w którym nasz PAN obejmie władzę absolutną. Czy należymy do grona tych, którzy "miłują Jego przyjście" ? (2 Tm 4:8 )

Posłuszeństwo, poddanie - „bądź wola Twoja”. Ludzie tego świata nie pytają o wolę Boga ale raczej nawet w modlitwie próbują Panu Bogu narzucić swą wolę! Czy Jego wola rządzi naszym życiem?

Zależność w doczesnych potrzebach - „chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj”. Jak dalece urzeczywistniamy dzisiaj, w czasie dobrobytu, naszą zależność od Boga we wszystkich sprawach codziennego życia? Czy jesteśmy Mu jeszcze wdzięczni, że daje nam codziennie chleb i wszystko, czego w tym życiu potrzebujemy?

Przywrócenie (z upadku) - „I odpuść nam nasze winy”. Kiedy z powodu grzechu zawodzimy, to Bóg w łasce przywraca nas do społeczności z Nim. Czy my również mamy podobnego ducha odpuszczającego tym, którzy zawinią wobec nas? ( „A kiedy stoicie modląc się, odpuszczajcie, jeśli macie coś przeciwko komu, aby Ojciec wasz, który jest w niebie, odpuścił wam wasze przewinienia” Mk 11:25 BW )

Zachowanie - „I nie wódź nas na pokuszenie ale nas zbaw od złego”. Czy jesteśmy świadomi naszej bezradności i słabości, jeśli chodzi o wytrwanie w próbach i doświadczeniach? (Bóg nie kusi nikogo do złego - Jk 1:13 – Każda próba i doświadczenie dane przez Boga ku dobremu jest jednocześnie narzędziem szatana ku złemu). Sens tej prośby można by wyrazić słowami: Nie wystawiaj nas na próby i doświadczenia w których moglibyśmy ulec poksom i popaść w zło – ale nas ratuj! Oto wyraz całkowitej zależności od ratunku Bożego we wszelkich pokusach.

Pełne wiary i uwielbienia wyznanie objawionej prawdy – „albowiem Twoje jest królestwo...” W tym chwalebnym wyznaniu manifestuje się wiara w Boże możliwości, aby odpowiedzieć na zanoszone modlitwy i uwielbienie Go za to co uczyni.


Zauważmy jak wiele Bożych prawd zmieściło się w tak niewielu słowach! Jakiż doskonały wzór modlitwy!
Wyświetleń: 1538

Wpisy od Paweł Jurkowski

  • Czy to jest miłość?

    „Umiłowani, miłujmy się nawzajem, gdyż miłość jest z Boga, i każdy, kto miłuje, z Boga się narodził i zna Boga. Kto nie miłuje, nie zna Boga, gdyż Bóg jest miłością. W tym... więcej 

  • Pójdźmy do domy żałoby

  • Gorliwa modlitwa

  • Przełomy w Dolinie Olbrzymów

  • Zgłębianie Boga

Najnowsze artykuły